خب اول عکساش
من خودم نزدیک600تا عکس ازش دارم دیگه اگه بخوام بذارم ناقص میشم!!!!
آدام میشل لمبرت (به انگلیسی: Adam Mitchel Lambert)
(زادهی ۲۹ ژانویه ۱۹۸۲ در کالیفرنیا) خواننده، ترانهسرا و بازیگر
آمریکایی است. او همچنین نفر دوم از فصل هشتم از سری مسابقات آمریکن آیدل
میباشد.
به ادامه مطلب مراجعه نمائید
اوایل زندگی [ویرایش]
آدام در ایندیانا پولیس ایالت ایندیانا در ایالات متحده بهدنیا آمد؛
مادرش لیلا یک طراح داخلی بود و ابر لمبرت به عنوان مدیر برنامهها در شرکت
نواتل وایرلس کار میکرد. خانواده او کمی پس از تولدش از ایندیانا پولیس
به سان دیگو نقل مکان کردند. او به مدرسه ابتدایی دیر کاریون رفت و در همان
جا بود که برنده مسابقه ایربند شد که قصد داشت مایکل جکسون آینده را پیدا
کند. لمبرت به دبیرستان MCHS رفت. در همان جا بود که در تئاتر، گروههای
موسیقی و اغلب در گروه جاز دبیرستانش آواز میخواند.
لمبرت از وقتی تقریبا ده سال داشت یک بازیگر صحنه بود. در حدود دوازده
سالگی در چند تئاتر بازی کرد که از مهم ترین آنها میتوان به کاپیتان هوک و
پیتر پن اشاره کرد. در ۱۹ سالگی آدام امریکا را ترک کرد و برای چند ماه یک
دوره بازیگری دید، در چند فیلم بازی کرد و دوباره به امریکا برگشت.
حرفه موسیقی [ویرایش]
لمبرت در فصل هشتم شوی تلویزیونی امریکن آیدل شرکت کرد. وی در مرحله اول
با رای مثبت هر چهار داور (سایمون کاول, رندی جکسون, کارا دیوگواردی,
پائولا عبدل) به مرحله هالیوود راه یافت. او طی مراحل مختلف ترانههایی از
مایکل جکسون، کویین، مدونا، اروسمیث، آنیتا کارتر، یوتو و... خواند و در
نهایت به مرحله فینال رسید ولی از کریس آلن (Kris Allen) شکست خورد و رتبه
دوم را به خود اختصاص داد.
در نوامبر سال ۲۰۰۹، لمبرت اولین آلبوم استودیویی خود با نام "برای
سرگرمی تو" (For Your Entertainment) را منتشر کرد. این آلبوم از نظر فروش
به سومین آلبوم ماه در دسامبر ۲۰۰۹ رسید. این آلبوم در هفته اول ۱۹۸۰۰۰
نسخه فروش کرد. آلبوم For Your Entertainment شامل ۱۴ آهنگ میباشد که از
مهم ترین آنها میتوان به Whataya want from me ، For your entertainment ،
Time for miracles و If I Had You اشاره کرد. هر چهار ترانه موزیک ویدیو
نیز دارند.
در ۶ دسامبر ۲۰۱۰ لمبرت آلبوم EP خود به نام "آكوستیک لایو" (!Acoustic
Live)را روانه بازار موسیقی كرد كه در واقع بازخوانی تعدادی از قطعات راک
آلبوم اولش به صورت آكوستیک است. این آلبوم از ۲۲ دسامبر تا كنون ۱۷۰۰۰
نسخه فروش كرده و در ردهبندی ۲۰۰ آلبوم برتر بیلبورد، مقام ۱۲۶ را به دست
آورد. نقدهای مثبت بسیاری از این آلبوم موجود است كه صدای خالص لمبرت بدون
نویزهای اضافی ناشی از موسیقی راک را ستودهاند.
لمبرت اعلام كرد كه در حال ضبط آلبوم دوم خود است كه قرار است سال ۲۰۱۱ وارد بازارهای جهانی شود.
آدام لمبرت تاكنون برنده ۵ جایزه معتبر موسیقی شده است كه عبارتند از:
جوایز هالیوود جوان برای هنرمند سال ۲۰۰۹، جایزه انتخاب نوجوانان برای
بهترین هنرمند مرد ۲۰۰۹، جایزه" ماچ موزیك" (Much Music) برای آهنگ " از من
چه می خواهی؟" (?Whataya Want From Me)در سال ۲۰۱۰، جوایز بهترین خواننده
بینالمللی و بهترین تکآهنگ سال ( از من چه می خواهی؟) از جوایز مجله
مشاهیر آلمان.
وی نامزد جایزه گرمی (Grammy) برای بهترین خواننده مرد پاپ در سال ۲۰۱۰ بود که موفق نشد این جایزه را دریافت کند.
زندگی شخصی [ویرایش]
آدام لمبرت یهودی است. او به معبد هنر ساندیگو میرفت و اغلب در مراسم مذهبی شرکت داشت.
او یک برادر کوچک تر به نام نیل دارد.
لمبرت در گفتگوییای با مجله رولینگ استون صراحتاً اعلام کرد که
همجنسگرا است اما مایل است رابطه جنسی با دختران را نیز تجربه کند. همچنین
وی اعلام کرده که از دختری خوشش میآید که تنها یک بار او را در خواب
دیدهاست و ظاهرا نام او Estatira است.[۱]
آدام در مراسم American music awards 2009 هنگام اجرای ترانه ی "For
Your Entertainment" بوسهای بر لبان یک گیتاریست مرد(تامی جوی رت لیف) زد
که جنجالی به پا کرد. آدام در مورد این رخداد چنین بهانه آورد: «سالهاست
که زنها تابوهای جنسی را کنار میگذارن اما کسی بهشون کاری نداره اما
هنگامی مردها این کارها رو میکنن همه معترض میشوند».
افراد گروه [ویرایش]
نوازنده ها
- نوازنده کیبورد:کامیلا گری
- نوازنده درام :لانجینو پارسن
- نوازنده گیتار بیس: تامی جو رتلیف
- نوازنده گیتار الکتریک:مونتی پیت من
رقصنده ها
- ترنس اسپنسر(مرد)
- تیلور گیرین(مرد)
- ساشا ملوری(زن)
- بروک واندو(زن)
افراد مهم [ویرایش]
- مونتی پیت من : کارگردان اهنگ ها
- بوروک واندو : تنظیم کننده ی حرکات ادام
آلبومهای استودیویی [ویرایش]
Trespassing:2012
BEG FOR MERCY(این البوم به تازگی از ادام منتشر شده ولی از اهنگهایی بوده که ادام قبل از امریکن ایدل خونده بوده)
- ۲۰۰۹ : For Your Entertainment
take one:2009
تور-های زنده [ویرایش]
- گلم نیشن(Glam Nation)(که شامل شهر هایی از اسیا اروپا وامریکا بوده)
- تور آمریکن آیدل(American Idol Live Tour)
مصاحبه ی آدام با مجله رولینگ استون. البته این بعد از انتشار آلبومشه.
+ در مورد روند ضیط آلبومت بگو:
- وقتی که توی تور بودیم
چند تا قطعه ضبط کردیم و چند تا نمونه کار گرفتیم ایده ها و نمونه ها رو
جمع آوری کردیم. قبل از شروع تور من حدود یک ماه داشتم آهنگ می نوشتم. در
طول سفر ما توانایی های خودمون رو شناختیم و فهمیدیم که چه نوع آهنگی برای
صدای ما مناسبه. جالبترین قسمت کار اینجا بود که ما آهنگ های کلاسیک راک رو
گوش می کردیم و با خودمون می گفتیم که چطور می تونین اینها رو مدرن تر
کنیم! که خوشبختانه به خوبی انجام شد.
+ قبل از اینکه اون دمو ها رو گوش کنین، ایده ای برای کاری که می خواستی ارائه بدی داشتی؟
-
می دونستم که نمی خوام که راک دهه هشتادی باشه. می خواستم dance باشه، پاپ
باشه و اینترنشنال باشه. می خواستم که سبک جدیدی از پاپ باشه. نمی خواستم
فقط توی یه سبک حاص کار کنم. چون خودم هم به همه نوع موزیکی علاقه دارم و
دوست دارم که همه نوع سبکی کار کنم. و دوست داشتم که یه جیز متفاوت ارائه
بدم که هر کس بتونه بنا به حس و حالی که داره بهش گوش بده.
+ فکر نمی کنی که برای هر کدوم باید آرایش جدیدی داشته باشی؟
-من
عاشق لباس عوض کردنم، عاشق آرایش و همه ی این مزخرفات!!! و اتفاقاً خیلی
جذابه که برای هر آهنگ یه نوع پوشش و آرایش داشته باشم. مثلاً برای اولین
موزیک ویدیو for your entertainment باید یه حالت قدیمی تری داشتم. مثل نوع
استایل ۱۹۳۰. مثل فیلم های قدیمی سیاه و سفید. دوست داشتم مثل Valentino
ستاره ی فیلم های قدیمی باشم و یه همچین چیزی
+ تو خیلی وقت گذاشتی و همه نوع آهنگی رو گوش کردی تا کارت رو ارائه بدی. آیا یه کلکسیون بزرگ موزیک داری؟
-آره.
من به موزیک معتادم. دائم دارم آلبوم های مختلف رو می خرم. دوست دارم هر
چیز تازه ای رو که میاد گوش بدم و در موردش تحقیق کنم. یه مدت فقط آهنگ های
دهه ۶۰ رو گوش می دادم مثل Jimi Hendrix, Janis Joplin, the Beatles. یه
مدت هم آهنگ های دیسکویی رو گوش می دادم. فکر می کنم همه این نوع آهنگ رو
دوست دارن
هر نسلی به یه نوع موسیقی خاص علاقه داره
درسته.
من عاشق موزیک dance هستم. فکر می کنم که هر چیزی که ریتم خوبی داشته باشه
و شما رو برای یه بعد از ظهر عالی آماده کنه یا برای رفتن به سر کار و یا
ورزشگاه و ... به آدم انرژی و احساس خوبی می ده. این احساس خوب همیشه در
طول ضبط آلبوم همراه من بود چون من واقعاً بهش عشق می ورزم
+ کار کردن با لیدی گاگا چطور بود؟ اون یه دموی قدیمی مربوط به خیلی سال پیش به تو داد.
-ما
خیلی در مورد اینکه چکار کنیم صحبت کردیم و اون گفت که ما باید این آهنگ
رو تغییر بدیم و حالت dance و دیسکو بهش بدیم و من هم موافق بودم و این کار
رو انجام دادیم.
+ چقدر اون دمو رو تغییر دادین؟
-در امریکن آیدول من آهنگ ها رو کلامی تغییر می دادم. این دمو قبلاً یه ملودی ساده داشت که ما ریتم اون رو عوضض کردیم.
+ در مورد “Music Again” چطور؟ آهنگی که Justin Hawkins در اون همکاری کرد؟
-این
آهنگ یه راک کلاسیک بود که به عقیده من خیلی س ک س ی بود! یکی از گروه های
موسیقی که خیلی ازش الهام گرفتیم Queen بود. شما می تونین این تأثیرپذیری
رو در آهنگ های مختلف من مشاهده کنین و من دوست داشتم که ریتم این آهنگ
مانند Queen باشه. گروه هایی مانند Sweet هم قبلاً تلاش کرده بودند که این
کار رو بکنند. می خواستم به مردم نشون بدم که حی شوخ طبعی دارم. به نظر
جالبه.
+ “Broken Open” یکی از آهنگ های آروم این آلبوم هست. می شه در موردش توضیح بدین؟
-سه
تا آهنگ هست که خیلی احساساتی هستند و ریتم آروم تری دارن. یکی از اونها
“Soaked” هست که Muse اون رو نوشته. اون با صدای خیلی آرومی شروع می شه.
آهنگ خیلی لطیفی داره و شعر بسیار غم انگیز و احساساتی. این آهنگ رو Muse
بهم داد و من باورم نمی شد " اوه اونا به من آهنگ دادن؟" غیر ممکن بود. من
واقعاً طرفدارش بودم. ملودی رو واقعاً روست دارشتم و مانند آهنگ های دهه
هفتاد یا شصت بود. “Broken Open” هم جزو همین دسته بندی می تونیم قرار
بدیم. یه آهنگ ملایم. درسته الکترونیکه ولی نرم و یه حالت روحانی داره. شعر
بسیار زیبایی داره که می تونه به هر کس در اوج آسیب پذیری اطمینان بده.
“Lay here, it’s safe here, I’ll let you be broken open.” (اینجا دراز
بکش، اینجا امنه، اینجا می تونی بغضتو بشکنی) این در واقع در مورد اون لحظه
ایه که یه نفر می خواد با شما درد دل کنه و سفره دلش رو برای شما باز کنه.
من این شعر رو بر اساس تجربیاتی که در رابطه با یک سری آدم ها توی زندگیم
داشتم نوشتم و امیدوارم که حس رو خوب منتقل کرده باشم.
+ اولین باری که نت نوشتی و فهمیدی که می تونی آهنگ بنویسی چه موقع بود؟
-فکر می کنم ۲۰ ساله بودم.
+ تمرین مداوم می کردی؟
-اول
کلاس می رفتم و روی صدام کار می کردم. ولی توی ۲۰ سالگی کلاس رو رها کردم و
تازه بعد از اون تونستم صدای واقعی خودم رو بشناسم. چون دیگه کسی بهم نمی
گفت چکار کن و چکار نکن یا چه جوری بخون. نگران این نبودم که درست می خونم
یا نه. می دونین؟ وقتی که به کلاس می رین همه چی برنامه ریزی شده ست و بهت
یاد می دن که چطور باید خوب بخونی. و وقتی که کلاس رو رها کردم فکر می کنم
بهتر تونستم بخونم!
+ اعضای باندت رو چطور انتخاب کردی و معیارهات چی بود؟
-گیتاریست
Monte Pittman رو که از سالها قبل می شناختم و با هم می نوشتیم. مدت
کوتاهی توی لس آنجلس یک گروه تشکیل دادیم و با هم می نوشتیم و آهنگ ها رو
تنظیم می کردیم. خیلی وقت پیش بهش گفتم که "تو حتماً یکی از اعضای گروه من
خواهی بود" ما با هم خیلی خوب کار می کنیم. اون مدت ها برای مدونا گیتار می
زد. اون کارش فوق العاده ست. drummer هم انرژی خیلی خوبی داره و مثل خودم
متولد یهمنه!!!! البته من آدم خرافاتی نیستم و زیر بار طالع بینی و این
جور چیزا نمی رم!!!!
مصاحبه ی جنجالی آدام لمبرت با مجله Rolling Stone
آدام
لمبرت: "فکر نمی کنم این برای کسی عجیب باشه که بفهمه من Gay هستم. من 8
ساله که در لس آنجلس به عنوان یک Gay زندگی می کنم. "درست بعد از فینال
آمریکن آیدل کمابیش در مورد این مسأله با خبرنگاران صحبت کردم. اما نه به
طور کامل، چون دوست داشتم برای اولین بار این قضیه در مجله رولینگ استون
مطرح بشه، چون فکر کردم این مجله جالب تره. دوست نداشتم مثل قضیه ی Clay
Aiken بشه یا توی روزنامه های زرد در موردش نوشته بشه. دوست داشتم که
بتونم خودم رو موردش توضیح بدم."
در مورد اینکه چرا در امریکن
آیدل این موضوع رو نشون نداده می گه:"فکر کردم که این قضیه ممکنه کاری رو
که دارم انجام می دم (یعنی خوندن) تحت الشعاع قرار بده. من یه خواننده ام و
هر چی و هر کی که هستم و زندگی خصوصیم یه چیز جداگانه ست. زندگی خصوصیم
نباید روی کارم تأثیر بذاره. هر چند که تأثیر می ذاره و غیر قابل اجتنابه.
این واقعاً مسأله پیچیده ایه."
اگر چه که لمبرت Gay هست ولی می
گه که از توجه و علاقه ی دخترها هم لذت می بره و خوشحال می شه وقتی که می
بینه دوستش دارن و بهش ابراز احساسات می کنن!
وقتی که تهیه
کنندگان امریکن آیدل به او و Kris Allen یک اتاق مشترک دادند، آدام می گه
که: اولین چیزی که به ذهنم خطور کرد این بود که "اوه خدای من، من رو با این
پسر خوشگله تو یه اتاق گذاشتن؟ به اعتقاد من کریس بین همه ی اون شرکت
کننده ها بهترین بود. مهربون، خوش تیپ و از جنس خودم بود. البته با این
تفاوت که زن داره!!!! منظورم اینه که مسائل رو درک می کنه و روشنفکره.
در
مورد عکسایی که ازش تو اینترنت در حال ل ب گرفتن با پسرها و با لباس ها و
آرایش دخترونه پخش شده بود می گه که: "من فراموش کرده بودم که اون عکس ها
رو از توی پروفایلم بردارم. اون عکس ها برای یه فستیوال بود و من فقط دو سه
بار اون لباس ها رو تنم کردم."
آدام لمبرت از قوانین همجنس
بازها حمایت می کنه ولی می گه که دوست ندارم خیلی خودم رو درگیر این مسائل
کنم. من یه خواننده ام نمی خوام یه رهبر حقوق بشر باشم!!
در سن
21 سالگی به یه فستیوال در آلمان رفت و اون موقع بود که موهاش رو رنگ مشکی
کرد. در اون هنگام به کشیدن م مخدر و قرص های اکستازی روی آورد.
خودش
در این مورد می گه: این مواد بهم کمک می کرد که اعتماد به نفس پیدا کنم و
بتونم خودم و زندگیم رو کنترل کنم. چون من اون موقع اعتماد به نفس کمی
داشتم.
سپس لمبرت در یک reality show شرکت کرد که این باعث شد اعتماد به نفسش رو به دست بیاره و مواد مخدر رو کنار بگذاره.
"بالاخره
تونستم ارزش واقعی خودم رو برای اولین بار در زندگی بشناسم و مصادف شدن
این قضیه با شرکت در American Idol به شیرینی اون اضافه کرد. می دونین؟
هنوز هم گاهی وقت ها پیش میاد که به خودم می گم: اوه پوستم افتضاح شده یا
یه کمی چاق شدم – باید بیشتر به باشگاه برم." اما خب در واقع حالا بیشتر
اوقات که تو آینه به خودم نگاه می کنم می گم خودم رو آدمی می بینم که می
تونه یه کار فوق العاده انجام بده!"
سلام بچه ها.مرسی که از وبم دیدن میکنین.